Атыраудың мына бір көшесіне қарап, уақыттың тоқтап қалғанына еріксіз иланасың. Осыдан отыз жыл бұрын талай қазақтың баласы асық ойнап, балшығын кешіп өскен көше әлі сол күйі жатыр. Үш онжылдықтың ішінде қаншама әкімдер келіп-кетті, қаншама депутаттар мінберден уәде үйді. Тек солардың креслосы жаңарғанымен, қарапайым халықтың күнделікті басатын асфальты сол ескі қалпында шіріп жатыр. Жауын жауса, көлкіген су мен ми батпақтан көз ашпайтын бұл жол тұрғындардың жүйкесін әбден жұқартты. Мұнайлы өңірдің қазынасынан бөлінген миллиардтар қайда кетіп жатыр деген заңды сұрақ туындайды. Атқамінерлердің есеп беру жиындарында бәрі керемет, ал іс жүзінде халықтың көрген күні осы. Билік ауысқан сайын үміт оты тұтанғанымен, соңы тағы да алданышпен аяқталады. Атыраулықтардың ендігі жерде құрғақ уәде мен бос сөзге сенетін қауқары қалмаған сыңайлы. Бұл – жай ғана ескірген жол емес, жауапты тұлғалардың халық алдындағы міндетіне деген селқостығының айқын көрінісі.
Халық батпақтан шаршады: Атырауда әкімдер ауысса да, жол ауыспайды
